Wi-Fi

In de huidige tijd weet of heeft een grote meerderheid een idee wat Wi-Fi is. Wi-Fi is echter slechts een marketingnaam die staat voor "draadloze betrouwbaarheid".[1] Het wordt beschouwd als een breedbandtechnologie die een draadloos lokaal netwerk (WLAN) uitzendt door middel van radiogolven die een draadloze high-speed internet- en netwerkverbinding produceren. Hierdoor kunnen verschillende apparaten communiceren zonder het gebruik van snoeren. In tegenstelling tot het ethernet is voor Wi-Fi geen fysieke bekabelde verbinding tussen de zender en de ontvanger nodig.

Wi-Fi wordt zeker beschouwd als een van de belangrijkste technologische ontwikkelingen. Het is dankzij deze draadloze netwerkstandaard dat mensen nu kunnen genieten van alle voordelen en gemak die de gemakkelijke toegang tot internetverbinding met zich meebrengt. Er zijn veel toepassingen en verschillende apparaten die de oprichting van Wi-Fi ondersteunen, zoals videospellenconsoles, thuisnetwerken, PDA's, mobiele telefoons, besturingssystemen en andere soorten elektronica.[2]

Functionaliteit

Voor het opzetten van een Wi-Fi-netwerk zijn apparaten nodig met de mogelijkheid om draadloze signalen te verzenden. Apparaten zoals een telefoon, computer of router zijn in staat om dit te doen. Thuis wordt een router gebruikt om een internetverbinding van het externe openbare netwerk over te brengen naar een privé thuis- of kantoornetwerk. Het biedt een internetverbinding met apparaten in de buurt die binnen het bereik van het draadloze bereik liggen. Naast een router is een andere manier om Wi-Fi te gebruiken het opzetten van een Wi-Fi-hotspot. Sommige telefoons of computers kunnen hun draadloze of bekabelde internetverbinding delen met andere verbindingsapparaten door het signaal uit te zenden.

Anders dan bij Ethernet maakt Wi-Fi gebruik van radiogolven die informatie verzenden met specifieke frequenties, zoals 2,4GHz of 5GHz kanalen. Beide frequentiebereiken hebben een aantal kanalen waarlangs verschillende draadloze apparaten kunnen werken, waardoor de belasting wordt gespreid, zodat individuele apparaatverbindingen niet worden onderbroken. Dit werkt grotendeels om overbevolking in draadloze netwerken te voorkomen.

Typisch is een bereik van 100 meter het typische bereik van een standaard Wi-Fi-verbinding. Het meest voorkomende bereik is beperkt tot 10-35 meter. Zelfs de sterkte van de antenne en de frequentie kan een grote invloed hebben op het effectieve bereik van het netwerk. Het bereik en de snelheid van de Wi-Fi internetverbinding is afhankelijk van de omgeving en of het een bereik binnen of buiten heeft. Zo neemt de snelheid van verschillende apparaten die gebruik maken van de internetverbinding van Wi-Fi toe naarmate de computer ook dichter bij de hoofdbron komt, terwijl de snelheid afneemt naarmate de computer verder van de bron af komt.[3]

Hieronder vindt u 4 belangrijke soorten Wi-Fi-technologieën:

  • Wi-Fi-802.11a - dit type definieert de structuur en het formaat van radiosignalen die worden uitgezonden door Wi-Fi netwerkrouters en antennes.
  • Wi-Fi-802.11b - dit is een lagere frequentie dan de Wi-Fi-802.11a. Het is een goedkope optie en het signaalbereik is goed bij gebruik van een huishoudapparaat.
  • Wi-Fi-802.11g - dit type technologie is snel in de toegang en maximale snelheid.
  • Wi-Fi-802.11n - dit is ontworpen om de Wi-Fi-802.11g te verbeteren. De bandbreedte wordt ondersteund door het gebruik van meerdere draadloze signalen en antennes in plaats van slechts één.
  • Wi-Fi-802.11ac - de nieuwste standaard werd in 2014 uitgebracht en werkt uitsluitend in de 5GHz-band enabelingssnelheden tot meerdere Gbps.

Geschiedenis

Vic Hayes werd in 1974 vaak aangeduid als de "vader van Wi-Fi". In 1997 werd Wi-Fi uitgevonden en voor het eerst uitgebracht ten voordele van de consument.[4] Bovendien werd een basisspecificatie voor Wi-Fi opgesteld. Dit maakt 2 megabytes per seconde draadloze gegevensoverdracht tussen apparaten mogelijk. Hiermee werd de aanzet gegeven tot de ontwikkeling van prototype-apparatuur die nu bekend staat als een router die kan voldoen aan IEEE802.11. Later, in 1999, werd Wi-Fi geïntroduceerd voor thuisgebruik. In hetzelfde jaar werd de term Wi-Fi commercieel gebruikt en bedacht door het merkadviesbureau Interbrand. Dit merkadviesbureau creëerde ook het bekende logo dat vaak wordt gebruikt voor het weergeven van Wi-Fi-toegangsgebieden.

Veelvoorkomende problemen

Het gemeenschappelijke probleem waar mensen al een aantal jaren mee te maken hebben met een draadloos netwerk is beveiliging en veiligheid. Het vereenvoudigt de toegankelijkheid van netwerken in vergelijking met de traditionele bekabelde netwerken zoals Ethernet. Het vermindert de veiligheid als het netwerk geen encryptie gebruikt. Daarom beschermen de meeste bedrijfsnetwerken hun gevoelige gegevens en systemen door externe toegang te weigeren en te voorkomen. Om onbevoegde gebruikers af te schrikken, moet de SSID-uitzending worden uitgeschakeld. Een andere oplossing is om alleen computers met bekende MAC-adressen toe te laten tot het netwerk.[5]


  1. https://www.digitaltrends.com/computing/what-is-wi-fi/ ↩︎

  2. https://www.lifewire.com/what-is-wi-fi-2377430 ↩︎

  3. https://www.webopedia.com/TERM/W/Wi_Fi.html ↩︎

  4. https://www.digitaltrends.com/computing/what-is-wi-fi/ ↩︎

  5. https://www.elprocus.com/how-does-wifi-work/ ↩︎